Mehmet Uysal Şiirleri

75

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Prof. Dr. Saime İnal Savi Sosyal Bilimler Lisesi Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmeni

Mehmet Uysal

Bilgi ışık, bilgi yol, bilgi en güzel define;
Geriliğe paydos, cahilliğe vedadır öğretmenlik.
Nakış nakış işlenmiş gönül gergefine
Kalplerde kalan hoş bir sedadır öğretmenlik,
Asırlardır süren bir sevdadır öğretmenlik.

Devamını Oku
Mehmet Uysal

Güzel bir kalemin yaptığı işi,
Keskin bir kılıç ile yapamazsın.
Kelimelerin gücünü bilmeden,
İnsanın gücünü anlayamazsın.

Devamını Oku
Mehmet Uysal

İnsanların iyisini,
Cennet bilir, Araf bilir.
Altının da kıymetini,
Usta olan sarraf bilir.

Devamını Oku
Mehmet Uysal

Şunu bil ki çorak toprağa,
İkinci kez tohum ekilmez.
Bir defalık yeter nanköre,
Bir daha iyilik edilmez.

Devamını Oku
Mehmet Uysal

İnsan evrenin içinde bir nokta
Ve noktanın içinde bir evren.
Bir ben dolaşır karanlık sokakta,
Bir çift gözdür gölgeleri gösteren.
Ey rıhtımın kenarında bekleyen yabancı!
Ey âh ateşini kızıl ufuklara saçan!

Devamını Oku
Mehmet Uysal

Bu gece büyük şeytan fitne için ayağa kalktı,
Yıllarca süren oyuna ikinci halkayı taktı.
Ağla bu gece ey Kudüs'üm, ağla Mescid-i Aksam!
Kapkara bulutlar var, şeytanlar var semaya baksam.

Kudüs'üm başşehir olacakmış lanet bir millete.

Devamını Oku
Mehmet Uysal

Akşam oldu… Güneşi kovdu hüzünlü bir karanlık.
Gece siyah eteğini savurdu şehrin üstüne.
Her evde soluk bir ışık… Ve bağrı yanık bir aşık,
Belki ulaşır diye gül atmakta nehrin üstüne.

Akşam oldu… Şamdandaki mumlar gibi her bir gönül;

Devamını Oku
Mehmet Uysal

Cennet kokulu anneme…


Küçük bir köy evinde, başında bir ebe;
Ne zorluklarla dünyaya getirdin anne.
Yorulmasın oğlum, iyi büyüsün diye;

Devamını Oku