Vuslat Şiiri - Mehmet Uysal

Mehmet Uysal
76

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Vuslat

İnsan evrenin içinde bir nokta
Ve noktanın içinde bir evren.
Bir ben dolaşır karanlık sokakta,
Bir çift gözdür gölgeleri gösteren.
Ey rıhtımın kenarında bekleyen yabancı!
Ey âh ateşini kızıl ufuklara saçan!
Ey kendi kendini kandıran yalancı!
Sende saklı vuslatla hicran.
Belki bir gün açılır gizli kapılar,
Açılır belki elini bile uzatmadan.
Bir kelebek misali uçarken
Ardında kalır kat kat kozan.
Ve mistik bir şarkı başlar son nefesinde,
Ey âşık, bekler seni;
Belki gül rengi bir ateş,
Belki ateş rengi bir gül,
O asude bahar ülkesinde!..
Gönül aşk ile dolu,
Heybelerde gözyaşı...
Ceplerin, cepkenlerin bomboş...
Ve vuslat secdesinde bir dünya kelamı:
"Ey sevgili, en sevgili;
Senin lütfunda hoş, kahrında hoş!.."

Mehmet Uysal
Kayıt Tarihi : 26.10.2019 14:35:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!