Te çima min waha kir
Hişê min jî belav kir
Jiyana min xera kir
Xema dilê min kûr kir
Tu wek şivekî zextî
Ağız dolusu
Kahkahalarla
Gülemeyeceğim
Her karış toprağında
Kayıp mezarlar bulunan
Etrafı karanlıklarla çevirili
Emsali olmayan sevgini soğurdum
Bağrımda büyütüyorum
Yaran benim için
Istıraptır, derttir
Mezarım hazır
Ölüm içimde
Karanlığın kollarında,
Zamanlı, zamansız…
Bıçak ağzıdır ciğerimi deşen,
Günahsız yüreğim kan damlıyor;
Ey dostlar!
Nil’in bağrında kardelenlere kıydılar,
Hâlâ yaşın çok küçük Baran’ım
Oy benim yavrum
Devlet
Yine yaptı cellâtlığını
Gözyaşlarım yüreğime
Ağzı açık yarandan
Katran karası her zifiri karanlığı her geceyi aydınlatan
Yıldızımsı olan gözlerinde umut dolu
Çocuksu düşleri pırıltılı
Yüzlerinde
Bir dirhem neşe kalmayan
Gün vurmuş al yanakları yanmış, kararmış
Yarı aç yarı çıplak,
Çocuklar üşümesin…
Her yer ayaz her yer kar!
Yiğitler diyardır,
Deprem görmüş olan Van.
Yüreklerde dert,
Tarlada buğday, arp boy verip başaklansın diye
Biz, ne çıplak ne çıplak ellerle
Topraktan taş, kesek ayıkladık
Karda, kışta
Ocaklar ısınsın diye
Biz ne çıplak ne çıplak ellerle
Hasretimde, tükenmeyen acılarımda,
nefesimde beslediğim
Elerim, avuçlarım arasında büyüttüğüm
Yorgun
Acı dolu
Bin bir yamalı
Dilsiz coğrafyada doğan çocuğum
Felek tuzağına düşürdün beni
Çocukluk yüreğim kan gölüne döndü
Üstüme yürüdün, sen yaktın beni
Ciğerlerim söküldü, dert dopdoluyum


-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.