Yüreğimi derinden kanatan bir sürü çapari var içimde
Gözlerimde yaş
Ruhum
Duygum
Asi karanlığın gölgesinde kala kaldı hep öylece, sessizce
Ölüm cana göz koydu, böylesi anlar yaşanıyor tüm ülkemde
CİZRE’DE UMUTLAR KANADI
Şimdi oralarda ölüm, katliam kol geziyor
Hüzün terk etmiyor yürekleri
Umutlar kandı
Ömürden ömür
Dağ yolundan gelen kız
Yüzüme baktın güldün
Senden bana umut var
Beni sevdaya koydun
Yamaçların dibinde
Özlem çeken yüreğim düştü derde
Yaralı gönlüm hep elemde, kederde
Hiç hayalimde, düşümde gitmeyen
Sevdiğim o yarım şimdi nerede
Ey yüce dağların güzel maralı
Gözleri güler ama
Yüreği yaralıdır
Değmeyin yavrusuna
Bu dağın maraldır
Hasretir bir gülüşe
Devrim yolcusu
Dağların kartalı
Gökyüzünden süzülen
Önder İbrahim’in gür sesi
Akşamın güneşi kızıllığını
Düzlüklere, tepelere çalarken
Uyurken dudağında gülümseyen, kızıl gelincikleri, güne gülen
Firari bakışlarından sevgi derlediğim, özgürlük gülü
Oluk, oluk
Gül bana
Eteklerinden gonca çiçekler toplanan
Umut kaynağı
Çepçevre bir karanlık sardı beni
Coşan dert nehri akıyor içimde
Ay bana uzak, güneş bana uzak
Bitmeyen birçok dert var yüreğimde
Ne bülbüle rastladım, ne kekliğe
Göğüm, yerim taparcasına özgürlük kadar sevdiğim
Güzellik için, kanatlandı sevdam
Sabah aralandığı yerde
Toprağa karışıp
Suya hasret, yağmura sevdalı
Güne, güneşe tutkun
Zalımleri güldüren arsız dünya
Dert bizde, çile bizde, kasvet bizde
Yıllardır canımızı yakan dünya
Ağıt bizde, zar bizde, figân bizde
Ne vicdan, ne ar kaldı, nede haya


-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.