Ey çileme neden olan yoksulluk
Beni süründürmeye yeminlisin
Umutlarımı söndüren yoksulluk
Sen benim bahttım, kaderim değilsin
Beni gurbetlere süren yoksulluk
Tillah daraldım senden
Ömrümü aldın benden
Yeter be artık yeter
Ateş yaktın bu tenden
Sen beni koydun derde
Özgürlük tadından, anne kucağın sıcağından farksız
Gülüşünden beni uzak tutma
Tut ellerimden, beni yalnız koyma
Beraber yürüyelim
Beni yarı yolda koyma
Koyma beni sensiz
Beni perperişan eden yoksulluk
Aklı yoktur o sana "dost" diyenin
Sen şah, sen padişah olsan ne yazar
Bir gün düzenin yıkılacak senin
Beni yok sayan yoksulluk, defol git
Ne olur, hayat gibi acımasız olup, yaralama beni
Çünkü benim kan kızıl devasız yaram var
Beni bitiren acı, yoksulluk, çile
İnsafı, merhameti olmayan
Süründüren düzen gibi
Çürütme
Ben kadınım! Ne şiir ne gül, nede akşam güneşiyim
Sanıldığı gibi, evreni
Kanatlarının arasına alan
O melek hiç değilim
Kadını
Acımasızca, cahilce suçlayanlar
Sevdasını tükenmeyen özgürlük kavgasıyla yoğuran
Direniş ruhla zulme korku salan
Her an umut besleyen
Uykusuz gözlerinden
Şafak dökülen
Cizre’de
Kara tren durmaz gider raylarda
Dumanı da tüter uzun yollarda
Şabanköyü iki tepe ardında
Bir haber beklerim senden bu gece
Selim-Kars yolu da ayaz boranda
Ben Sümer'lere, Babil'lilere, Assur'lara yurtluk yapan
Gılgamış'a
İdris'e
Eyüp'e
Mezar olan
Seller, sular fermanı olan
Ben ne zahit ne veliyim
Bu cihanda seferiyim
Gül bağında feryat eden
Bülbülü gibi divaneyim
Ben ne ağa nede beyim


-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.