Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Şafak koşsun sabaha artık bize gün doğsun
Karanlıklar yırtılsın vatan aydınlık olsun
Susmayın hep haykırın şu dağlar yankılansın
Yürüyün koç yiğitler zalimler bizden korksun

Ay çıksın bulutlardan memlekete nur dolsun

Kelebeğim narindir hep güzeldir, şirindir,
Kanatları rengârenk gökkuşağı gibidir,
Dokunmayın, tutmayın ardı sıra koşmayın
Aman canım çocuklar vallah o da canlıdır.

Kelebeğim çiçekte bir yıldıza benziyor,

Çûme nav wan zozana
Kanî,newal,ber bêrma
Zevî,mêrg wan kulîlka
Jor de dengên qulunga

Quling hatin tof,refan

Zimanê me şêrîne zimanê me zehf xweşe,
Sedsalane naqede bo me Kurdan tim heye!
Soranî û Goranî,Dimilî û Kurmancî,
Her çar jî yek zimane zimanê me pir geşe.

Û zimanê zikmakî zimanê xwezaîye;

Nuh’tan bu yana sermaye sömürü dünyası
Tüm halklara hiç yok biraz faydası
Daim kelepçe vurulmuş nasırlı ellere
Özgürlüğe vurulan tüm zincirler halkası

Vurgun vuranlar hep şu göbekli bey, paşalar

I saw Kurdistan
The mouth was full of smiles
Love your heart
There was freedom in his heart
Days it seems the sun, lit up on every side

Ne gündür ne de gündüz güneş doğmak bilmiyor
Her alan çok karanlık ayazda hiç dinmiyor
Çok emek sarfettik biz yol aldık yürüyoruz
Hem duman hem sistir göz gözü görmüyor

Biz köylü biz rençberiz hem eker hem biçeriz

Ah gençliğimi çalan zalim yıllar,
Ne ettin bana? Kapandı tüm yollar,
Ömrüm tükendi yüreğim de yandı,
Vah gözlerimin feri de kalmadı.

Ömrüm ölümün dönülmez yoludur,

Hasbahçenin gülleriyiz, bülbüllerin diyarıyız
Temmuz ayın ikisinde ateşlerin içindeyiz
Biz yakıldık küllenmedik Madımak’ta tükenmedik
Alev, ateş, kızıl yıldız biz sönmeyen tek güneşiz

İnsanların kardeşiyiz, mürşitlerin yoldaşıyız

Bir karakışın son fırtınasında
Sırtlanların…
Homurtuları arasında
Kalan son nefesimle
Sana sarılmak istiyorum
Kan emici yarasaların