Mecit Aktürk Şiirleri - Şair Mecit Aktürk

Hak ettiysem düşlerime yağsın kar
Bin kâbusu bir rüyâma az sayın
Hayallerim serâb olsun ne çıkar
Ardı gelmez kışlarımı yaz sayın

Yıldı gözüm sabra süre ekinden

Kana dönüşmezdi gözden akan yaş
Kini şehitlere eza bilseydik
Beyhude olmazdı verilen savaş
Nefs ile kavgayı gazâ bilseydik

Ne kıştan yılardık, ne de yokuştan

Baktım da yurduma, dedim ki; keşke
Tefrikayı acil vaka bilseydik
Madem ki insanız; olacak başka
Her fikre saygıyla bakabilseydik

Akleden bilir ki tefrika hâlâ

Uzağa... çoook uzağa bir sefer belirince
Gönülden göze yollar döşenirdi eskiden
Sîne alev almadan genizler sızlar önce
Veda ânı yangınlar yaşanırdı eskiden

Sanırım salı idi; saat tanı beş geçe
Aniden uyanmıştım kalemin telaşından
Sıyrılınca gecenin yüzünden kara peçe
Baktım her yer ıslanmış bulutun göz yaşından

Semayı seyrederken bir ses ile irkildim

Ey sevgili dostlarım, kıymetli arkadaşlar!
Anlatayum da size sormayın "niye düştü"
Ah cekip feryâd ettim, sel oldu gözde yaşlar
Yolum yoldan öteye, Yeni Cami'ye düştü.

Tâc takıp kör talihim kurulunca tahtına

Hayli zaman alsa da, başardın sonunda bak
Tebessümü çehreme sürgün ettin sevgili
Güller açan gönlümü sahara gibi kurak
Bakışlarımı dalgın, üzgün ettin sevgili

Kaderim ellerine yakarken hergün kına

ŞAİR DİYOR Kİ;


⚘Aaah akılsız kalemim; kim dedi nazire yaz
İhtiyarın gazıyla bahset cin ile Çin'den
İstisna çoğalınca herkes bekler imtiyaz

Nevbaharı düşlerken düştüğümüz hâle bak
Milletimin yarısı kinde rakipsiz bugün
Perişan bedenlerde göz yaşlı gönül kurak
Tefrikanın tanrısı dinde rakipsiz(!) bugün

İnsan darbe yedikçe müsbet için emekte

Aç gönül köşkünü umuda yer ver
Yeisi kül eder ilâhî sevgi
Can suyu ihlas ve sabırsa eğer
Dikeni gül eder ilâhî sevgi

Gam seli ne zaman aşsa hududu