Meçhul Çağlar Şiiri - Kasım Kobakçı

Çarpışırken boşluklarda, o yaşam hücreleri,
Yazılmamış bir evrende, silinmezse kodların,
Bir gezegen noktasından, akıyorken ileri,
Kaybolur mu, kalır mısın, bilinmez yarınların.
*
Yapay zeka ağlarında, dokuyorken bu çağı,
Sibernetik rüyalarda, geziyorken tüm ağı,
Sonsuzluğun kapısında, aşar mısın sen dağı,
Belirsizlik denizinde, kayıpken adımların.
*
Yeni baştan yaratılan, bedenler dirilecek,
Tüm veriler fısıldayıp, eski izi silecek,
Bir sistemden diğerine, bu enerji gidecek,
Biter misin, sürer misin, hepsi meçhul çağların.