herkes kendini bir çaresizliğe mahkum eder
bağlar kendini tam göbeğinden
sevgili çaresizliğine
bu değişken iklimde şarttır belki de
yoksa uçar insan
uçar gider
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




BİR YERLERE, BİR ŞEYLERE BAĞLANMALI İNSAN
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta