Lisyantus gibi nazik ve zarifti bakışları
Ne onsuz nefes alabiliyordum ne de yaşayabiliyordum
Gözleriyle severdi beni
Kalbiyle dokunurdu duygularıma
Bir o kadar uzaktı bir o kadarda yakındı aşk rüzgarlarına
Rüzgar estiğinde savrulurdu saçları uzaklara götürürdü beni
Ben hep o uzaklarda kaldım




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta