Masalmış Şiiri - İshak Köseoğlu

Bir hikâye yaşadık sanmıştım,
meğer koskoca bir masalmışsın.
Ben seni ömrümün gerçeği bilirken,
sen sadece güzel anlatılmış bir yalanmışsın.

Uğruna gecelerimi verdiğim,
sabahlarımı beklettiğim,
kendimden vazgeçip tuttuğum el,
meğer hiç benim olmamış.

Şimdi dönüp baktığım her anı,
cam kırıkları gibi batıyor içime.
Sen giderken yalnız kalmadım;
sana inanmış hâlim de öldü benimle.