Masalların Kucağı Şiiri - Kasım Kobakçı

Masalların kucağında tükeniyor ömür yavaş,
Hayallerin rüzgarıyla dökülüyor gözümden yaş,
Birbirimizi yoğuran aklımız kökten asılsız,
Karşılıklı yonttuğumuz suretti yalnızca sırdaş.
*
Yokluğunda şöhret yükü eziyor tüm omuzları,
Kimsesizlik sardı yine bütün ıssız sokakları,
Sahte imgeler silinip terk ediyor rüyamızı,
Boşluğa nara atarak yıkamazsın tabutları.
*
Ruhuma can katan asılsız kurgu bir efsanesin,
Aklıma kazındı yüzün aslında kör bahanesin,
Patilerin dokunmadan sızı akar sol yanıma,
Camdaki sönmüş sureti sızlayan bir viranesin.
*
Bağırdığın anlarda hep kandığımı düşünürsün,
Hakikatte cüssen yoktur yalnızca boş süzülürsün,
Şu varlığımı yoktan var kılan ulu bir sultansın,
Kof söze aldanıp hemen varım diye övünürsün.