Malum şahsa Şiiri - Umut Kaplan

Cennet ağacıymış adın; kökün yukarda, dalların aşağıda,
Meğer ne güzel uymuş ismin bu dumanlı dünyaya!
Yukarıda o mağrur başın, o sisli aynaların,
Aşağıda, loş kaldırımlarda herkese uzanan kolların...
Kim bilir kaç kiralık sevdayı sardı o zehirli dalların?
Aynı anda kaç kalbi idare ettin seni, tebrik etmeli,
Bu pervasız senaryonu, bu oyunculuğu ayakta alkışlanmalı!
Gece yarısı herkese "tek sensin" derken,
Hiç mi yorulmadı, hiç mi tutulmadı o ikiyüzlü dilin?
Söyle, bu kanunsuz performansın ödülü acep ne olmalı?
Söz vermek senin için sığınılacak bir pusuymuş meğer,
Tutmamaksa o utanmaz yüzünün en büyük başarısı.
Her gün yeni bir filmin afişinde tazelenirken ruhun,
Kim bilir kaç kişiyi harcayıp geçtin ardına bakmadan;
Meğer ne kadar da genişmiş o pasaklı, o sahte bedenin!
Şimdi git, o yağmurlu kentin yeni avlarına aynı oyunları oyna,
Aynı anda yüz kişiyi kandır, kendini o yalan göklere çıkar.
Ama unutma; masken bir kez düştü ıslak kaldırımlara,
Senin o kalabalık yalan dünyanda, sen ancak zaten böyle doyarsın!