Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

DÜŞLERİNDEN VURULMUŞSUN

Çağlar idin durulmuşsun
Koşa koşa yorulmuşsun
Gece düşmüş umuduna
Düşlerinden vurulmuşsun

Bir dağdan bir dağa koşup durursun
Yorulmadın deli gönlüm bir türlü
Sel olup savrulup coşup durursun
Durulmadın deli gönlüm bir türlü

Gizli gizli kuytularda ağladın

Dağları dar ettik
Düşmanı yar ettik
Az gittik uz gittik
Yoktan var ettik

Namussuzu yerip

DÜNYA ZENGİNİ

Senki
Dünya güzeli
Senki
Dünya zenginisin

Dinle sevgili

Ne hüznünü
yaz yağmurları gibi dökülmek ayıp;
Ne, sevincini incilemek
bir tarla günebakan çiçeği gibi gülmek,

Şu dünyaya bir bak hele
Gidenlerin nesi kaldı
Çilesin(i) alıp gitti de
Geriye gülüşü kaldı

Kimi görünüşe kandı

Yumurtaya can veren ulu tanrım
Gül yarattın diken nedir sapında
Çamura ruh veren ey yüce tanrım
Ol demek varken kul nedir kapında

Fasık binmiş fukaranın dalına

GELİNCİKLERDEN GELSİN ÖLÜM

Çiçek tarlasından geçecekse yolum
Çiğdemler gelinciklerden gelsin ölüm
Başım gözüm üstüne eyvallah gülüm
Sonu narı cehennem olsa kabulüm

GÖLGEMİZ SEVİŞİR GÖNLÜMÜZ DEĞİL

Med cezir arasında bir şaşkınız
Pazara çekmişiz sevdamız sefil
Gitmek mi kalmak mı gelgeç aşkınız
Gölgemiz sevişir gönlümüz değil

Bu düzende
Analar yaşam telaşında
Babalar şehrin dalaşında
sevgi nedendir ıskalanır
Bazen de
Bebeler hep uyur uyanır