Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

VURGUN

Bade oldum yar elinde
Yere çarpıp kırdı beni
Bülbül oldum gül dalında
Hoyrat eller kırdı beni

Sevmişsem ben sevdim
Girme arama
Sevdanda yok oldum
Beni arama
Yel değmiş gülüne
Elin dilinde

YAŞAMAK

Düşün ki resim dersindesin
Boş bir tuval önünde
İster Goya’da olsun
İster Leonardo da

Yaşamaktan nedir kastın
Arkanda ne koyup gittin
Dön de geri bir bak hele
Üç beş zaman sohbet ettin

Soy hele mal mülkünü

VURULMUŞ GÜLÜŞE DÖNDÜ

Onca emek onca çaba
Gitti gitti başa döndü
Sevdayı kim etti heba
Bu değirmen boşa döndü

Yaprağı yolunmuş gülleri solmuş
Yanıla yakıla gider bir gelin
Ela gözlerine hüzünler dolmuş
Yanıla yakıla gider bir gelin

Yaşamı çıkılmaz yokuşa benzer

Olur mu karın kalkmazı
Olur mu yolun bitmezi
Sevgi sabır dağı deler
Olmaz gecenin gitmezi

Sel uslanır pınar olur

SOKAĞA SERPİLEN GÜLÜŞÜN VAR YA

Bakışında unuttum yoğu, varı
Hani, ceylan ceylan gelişin var ya...
Eteğine devşirip gelmiş baharı.
Sokağa serpilen gülüşün var ya...

YETMİŞ İKİ DİLDEN SEVDİĞİM

Ooy be gülüm, oy!
Oy ki ne oy
Hani ay kıskanırdı gülüşünü
Hani sular sözcükler esef ederdi

Açtım yüreğimi gelmek istersen
Yönün yare çevir gülmek istersen
Gidene bak yazgın bilmek istersen
Pınar sende nehir sende göl sende