Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Bıyığını görüp adam sanmıştık
Dokunsan kırılır madam sanmıştık
Giyim kuşam kelle kulak kanmıştık
Gayri başka yüzün kaldı mı adam

Gün gelir din tellallığı yaparsın

Yalnızlık ormanında bir fidan olduk
Çektiğimiz bunca emekler boşa mı
Kanattık sevdayı gonca iken yolduk
Gül kurusu karşılamak varken akşamı

Yaşamın yollarına tuzaklar kurulur

BU GECE AY GECESİ

Bu gece ay gecesi
Dallardan ay sarkar
Bu gece ay gecesi
Sevgili ay takmış başına

DE GEL DE ÇÖZ BU HESABI

Her yüreği güzel eyler
Aşk var eder bu türabı
Huri melek bilmem neyler
Bu viranı bu harabı

AY BULUTTAN ÇIKIP GİTTİ SARI KIZ

Sence yâri olan neyler serveti
Bir göz atıp geçip gitti sarı kız
Koynunda büyüyen dünya cenneti
Ay buluttan çıkıp gitti sarı kız

YARAMI SÖYLEDİM İLK ORA VURDU

Gidin haber verin o güzel yara
Kavimden kardeşten kimse yoğumuş
Uçurumdan yere düştükten sonra
Benden gayrı arif ne de çoğumuş

HASRETİN ELİNDEN TUTTUM BU GECE

Seni dal gibi ektim yüreğime
Sermişim geceme yıldız yerine
Sokağıma hüzün serptin aşk diye
Bir avuç kül bıraktın ellerime

AH BU ŞEHİRLER

Ah bu şehirler, bu şehirler
Bilmem ki pür telaş nere giderler neye yetişirler
Ne yerde nergis
Ne gökte yıldız

Yakılmaları gerekirdi
Çünki onlar
İlle de bilim
İllede pozitivizm
Ve sosyalizm diyenlerdi

CANAN DİZİMİZDE UYUR SULTANIM

Kimi şöhret der de kimisi servet
Yâri yarene kör sağır sultanım
Bizim tek kaygımız aşkı muhabbet
Canan dizimizde uyur sultanım