Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Bu düzende
Analar yaşam telaşında
Babalar şehrin dalaşında
sevgi nedendir ıskalanır
Bazen de
Bebeler hep uyur uyanır

Bu gün dağ yolunda bir güzel gördüm
Halin nedir deyip sormadı canan
Gönlümde açan gülü derip de verdim
Gülün kalsın dedi almadı canan

Dalga dalga saçları sanki rüzgâr

LEYLİM BAHAR

Bir dünya diyorum hani
Bir ülke diyorum dostlar
Gök mavi
Deniz mavimi mavi

Pencerelerinden alev fışkıran
köşke bakarak
İki çocuk çocuk gülüyordu
kasıklarını tutarak
El ele tutuşup yürüdüler karanlık sokaklara
‘Çak adamım! ’ deyip

NİNNİSİZ ÇOCUK

Kimler dağa kaldırdı düşündeki gümüşü çocuk.
Kaç kurşun uçurdu yüreğindeki kuşu
Kim kararttı yüzündeki gülüşü be çocuk.
Yuvan annesiz

Nurhak dağlarında guguklar öter
Ötme guguk öme zamanı değil
ODTÜ lü yiğitler demişler yeter
Yıların çınarı denmez ki eğil

Sandın ki QDTÜ’lü bir sürü koyun

NİDEYİM Kİ BÖYLE DEMİ DEVRANI

Nideyim ki böyle demi devranı
Tökezlesen yedi yerden taş gelir
İçten içe yanar aşkın harmanı
Her güzelin gözlerinden yaş gelir

NEYİNE İMRENEM SENİN

Aşkınızın ömrü bir gün
Neyini savunam senin
Dün dündür der bu gün bu gün
Neyine güvenem senin

Dokunmayın bana bugün
Ne yaptığım bilmiyom ki
Eller yapar bayram düğün
Ben yaptığım bilmiyom ki

Ayrılık bir darağacı

Fikirler bulanık zihinler siste
Kafalar karışır söylenen seste
Bir diyeceğin var mı bu hususta
Nedendir bu nedir çaresi usta

Ben düşerken elin oğlu semirir