Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Uykusunda gülen obebek  bu mu
Kim öldürdü iicindek serçeyi
Nerde yüzündeki o gün doğumu
Kim resmetti gönlüne bu geceyi

Nerde gülüşünde açan çiçekler

KİMSE BİLMEZ KİMİN NE YARASI VAR

Eksik olmaz şu başımın dumanı
Dünkü yiğit şimdi bir aşk pişmanı
Tam da gelmiş iken meyve zamanı
Kırılıp da sevindirme düşmanı

HİÇ KİMSEDEN İCAZET ALMAZ BAHAR

Kış uzasın uzayabildiği kadar
Her Nemrut’un Firavun’un bir sonu var
Sıcağı çiçeğiyle çıkar da gelir
Kimseden icazet almaz ki bahar

Minnet de hasret de ne kadar ağır
Kimseler yükünü bölmemiş gelin
Yâr diyen kör olmuş dost diyen sağır
Kimseler halini bilmemiş gelin

Özveri özveri özünden olmuş

İster hizmetkâr ol ister sahtekâr
Şu dünyada bir hak var bir  hesap var
Levh-i mahfuzda kaydedilir bir bir
Zulümüm de yazıldığı bir kitap var

Bozuk bu dünyanın dengesi bozuk

KİMSE YÜREĞİMİZDEN ÖPMEDİ BİZİM

ayrık gibi, bıtrak gibi bir dirençle;
söğüt gibi severken hayatı ve sizi
kimse yüreğimizden öpmedi bizi
kalbimiz mi yoktu,

Kimsin nesin diye sorma sevgili
Sevda benim kavga benim aşk benim Baharda nar dalı hasret güzeli
Yarini arayan çölde cerenim

Sen derede çınar bense sarmaşık
Sevdan ile sarhoş hasrette ayık

KAYIP BİR EVLADI BULMUŞ GİBİ OL

Hani ya canı cananı görünce
Kayıp bir evladı bulmuş gibi ol
Yaşa şu ömrünü aşkla keyfince
Depremden hayatta kalmış gibi ol

KAYIP KENTİN AYIP ÇOCUKLARIYIZ

Kayıp kentin ayıp çocuklarıyız
Kimimiz esmer kimimiz sarıyız
Kayıp kentin garip çocuklarıyız
Hani kavşaklarda görürsün beni

Kayıp kurtulur yıldızlar
Karanlığın kucağından
Perçemine rüzgar vurur
Tenini soğutur ayazlar

Arsız hoyratın koynunda