Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

KİMİ TURNA DİYOR SEVDİĞİM SANA

Kimi turna diyor sevdiğim sana
Kimi selvi diyor kimisi suna
Güzel olmaya çok güzelsin ama
Nideyim yüzünde gül açmayınca

KİMİ VAR AÇILMIŞ KUCAK GİBİYDİ

İnsanı üretip severken gördüm
Gönlü bebek dili ipek gibiydi
Yıkarken söverken döverken gördüm
Zincirinden kopmuş köpek gibiydi

KİMİ VAR Kİ
Kimi var ki
Zora zorbaya kahır
Dara mağdura Hızır
Yatağına sığmayan nehir

Yolsuzluk yoksulluk oğullu kızlı
Kim katlanır sana Tanrı olmasa
Kapı kulların ah senden de hızlı
Kim katlanır sana Tanrı olmasa

Soygunun sömürün yalanın riyan

Bu nasıl bir kader böyle
Beş tok beş bin aç eylemiş
Gel hoca doğruyu söyle
Kim kimi muhtaç eylemiş

Yaşarız derdi hasrette

Kimler konuk olmadı ki bu handa
Kimisi şükreder kimi gam keder
Firavun olsan da Harun Olsan da
Deme ki el alem ne söyler ne der

Ne varına sevin yoğuna yerin

KİM NE GÖTÜRMÜŞ Kİ YALAN DÜNYADAN


Ah aman aman
Kim ne götürmüş ki yalan dünyadan
Ne karunlar gördüm ama sevgi yok

Uykusunda gülen obebek  bu mu
Kim öldürdü iicindek serçeyi
Nerde yüzündeki o gün doğumu
Kim resmetti gönlüne bu geceyi

Nerde gülüşünde açan çiçekler

KİMSE BİLMEZ KİMİN NE YARASI VAR

Eksik olmaz şu başımın dumanı
Dünkü yiğit şimdi bir aşk pişmanı
Tam da gelmiş iken meyve zamanı
Kırılıp da sevindirme düşmanı

HİÇ KİMSEDEN İCAZET ALMAZ BAHAR

Kış uzasın uzayabildiği kadar
Her Nemrut’un Firavun’un bir sonu var
Sıcağı çiçeğiyle çıkar da gelir
Kimseden icazet almaz ki bahar