Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Boşuna övünme ey insanoğlu
Kaç halini gördüm bilsen ben senin
Ne zincir zapteder ne hak ne dinin
Gördüm ki içinde bir hayvan bağlı

Boşa büyüklenme sen ey budala

GÖĞSÜME BİR GÜL KOYDUM
Bir cana gönül koydum
Göğsüme bir gül koydum
Kovup soyka baykuşu
Yerine bülbül koydum

GİDENLERDE İSYAN KALANDA SİTEM

Gidenlerde isyan kalanda sitem
Şu eli böğründekini görmezsin
Aydın desem bana güler el alem
Gözünün önündekini görmezsin

GİDENLER HEPYOKSUL GİDER

Usul gider usul gider
Ömür sessiz usul gider
Paran pulun hiç kar etmez
Gidenler hep yoksul gider

Sen gidersen sevgili sen gidersen
Gün yirmi dört saatlik işim gider
Gönlümün gülü  güzeli gidersen
Hayalimle en güzel düşüm gider

Sevdam sen dünyam sen hayalim  aşkım

GİDERİZ
İnsanız faniyiz canımın içi
Yaz yağmuru gibi geçer gideriz
Sırtımıza alıp günahı suçu
Dönmeyen katarla göçer gideriz

Gidişin özlemdir gelişin çiğdem
Seninle uyanmak var ya her sabah
İster cennet olsun İster cehennem
Başıma ne gelir gelmez eyvallah

Gözlerinle gör de seninle dinle

Sonu meçhule giden bir yoldayım
Gidiyorum ama nereye kadar
Bazen bir sakiyim bazen türbedar
Gidiyorum bilmem nereye kadar

Dünün ziyankarı bir tövbekârı

Bir turna sesine uyandım bu gün
İndi ki bir göle  yarimmiş meğer
Yavrusunu bulmuş ceylandım bu gün
Durdu ki yoluma yarimmiş meğer

Tan vaki şafakta şakıyan bülbül

Her gecemiz elem, giriyoruz hırsın koynuna.
Nasıl alışmışız hem, ölme öldür oyununa
Güler bize el alem, ölüp duruyoruz boyna
Bir kör dövüştür kirvem, anlatamam Firavuna

Kimi başında duvak gerdeksiz kız gibi gider