Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Aşkım kutsalımdır yârim azizim
El ile oynarsam elim kurusun
Sen benim sevdiğim sen gönül yüzüm
Kimseyi sevmesin gönlüm kurusun

Sevda bir çiçektir gönle dikilen

Gönlünün sadakası yok mu senin
Sevip de yüzüme gülsen ne olur
Dilenci değilim el açsam sana
Gönlümü  açmışım gelsen ne olur

Yâr dediğin arar halini sorar

Gönlümü bir güz gülüne bağladım
Öylesi bir aşka düştü bu ömrüm
Bir ay güldüm isem on ay ağladım
Yine de aşk ile coştu bu gönlüm

Ateşten gül aldım selden yol aldım

Bülbülüm kondum dalına
Can kurban yârin yoluna
Cevri cefa çektim sanma
Gönlüm(ü) budadım gülüne

Gidersin hani servetin

GÖNLÜMÜ BUDADIM HEM DE GÜLÜNE

Ay mıdır gelen dolana dolana
Ne yakışır söylen serem yoluna
Gönlümü budadım hem de gülüne
Pınarın türküsü yârin üstüne

Benim için bilir misin sen nesin
Gönlümün baharı bağı sevdiğim
İçimde hep türkü söyleyen sesin
Ömrü aşkın gençlik çağı sevdiğim

Aşkı şiir etsem kelamım yetmez

Gönlümün gördüğünü gözlerin görseydi
Hazan rengi hasretim hüznüm kederim var
Ulu dergâh gibisin dertlinin yüz sürdüğü
Bilmez misin sen nesin benim için ağ yar

Gündüz uysal bir deniz gün gidende bedir

Gönlümün ışığı ayı güneşi
Dünyamın yarısı ruhumun eşi
Sen sevdam sen kavgam aşkın ateşi
Şurda sol yanımda öyle vurursun

Ay güneş dedim de batıp da gitti

Aşk benim aşkım sana ne
Gönlümün kâhyası mısın
Gece gündüz bir divane
Hayali rüyası mısın

Ben bir esir ben rehine

GÖNLÜMÜ YOLUNDAN DÖNDÜREMEDİM

Bir onulmaz derde düştüm erenler
Ne ettim gönlümü kandıramadım
Yanında yâr demi devran sürenler
Gönlümü yolundan döndüremedim