Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

SEV BENİ

kır sevginin belini
al gözlerine büyüle beni
en mahram sözcüklerle günahla
solu beni

SEVDA BİR SIZIDIR İNCEDEN İNCE

Sevda bir sızıdır inceden ince
Bilen bilir bir kez bile gülemez
Gecesi gündüzdür gündüzü gece
Başını nereye koya bilemez

SEVDA DA KAVGA DA İLİM BİLENE

Sevda da kavga da ilim bilene
Başına gelene tahammül gerek
Âşık da yiğit de âlim bilene
Ehli kâmil olmuş bir gönül gerek

SEVDAMIZ YÜREKTE ÇEKER GİDERİZ

Gönlümüzde açar lale menekşe
Tohum olur yaza döker gideriz
Dedik ki düşmesin yürek ateşe
Yaprak olur güze döker gideriz

Sevdam türkülere vurur kendini
Şiir şiir olur sana seslenir
Yalniz yürünmez yol bir yoldaş gerek
Bir ateş ki hasretinle beslenir

Emeksin bilgisin sevgide özsün

SEVDANIN ERDEMİ ANADAN DOĞMA

kurşunlara gelesi şu sağ yanım
orda kardeş orda gönül yarası
dikiş tutmaz pınar pınar akanım
gün tutulur ay karanlık orası

SEVDAMIZA GÖLGE DÜŞÜRMEDİK ÇOK ŞÜKÜR

Başımız darağacındaydı,
fikrimiz özgür.
Bedenimiz tutukluydu,
şarkımız gümbür gümbür.

Hiç gönlümden gitmiyorsun
Gel de âlem sevda görsün
Yazma ile bitmiyorsun
Gel de kalem sevda görsün

Mecnun Leylasından bıkmış

Sevdan heves değil kavlimden geçsem
Dolu diye verme zehri kezzabı
Gönül gül değil ki kesince açsam
Aşığı solduran gönül azabı

Herkese açılmaz gönül kapısı

Benim bitmeyen en güzel hikayem
Sensiz yurtsuz yuvasız şehirsizim
Tekrar tekrar sevmek seni tek gayem
Sevdan yoksa şarkısız şiirsizim

Sensiz ayın günün yılın adı yok