Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

AL BENİ GÖTÜR
Tam güzçiçeği sırası
Alda beni güze götür
Bir göz at iki söz arası
Al beni yıldıza götür

AL ÇOCUKLUĞUNU KUCAĞINA


ertelenmiş cinayetlerdir sabrımız
yüreğimiz köksüz korkuların esiri
hasretimiz bir yasak meyva

Hiç sorma
İşim başımdan aşkın ama
Yine sen  girdin aklıma

De hadi
Al da gel gözünü gönlünü

Al eline mızrabını be ozan
Öyle bir dolu ki bu zayîsi yok
Hasretim şiirdir vuslatım hazan
Bu derdin ölçüsü bir sayısı yok

Nedir ki ömrün evveli ahiri

Anamur deyince
Bir muzdan ve yazdan gelen umut;
Bir de Abdulkadir Bulut gelir aklıma.
Muzumuzun rakibi Cikita;
Bulut’umuzun hasımı haydut, hırsız ve hayta.
Birini yaşatan şiirindeki bilgi, yiğitlik ve sevgi;

ANARŞİST OLABİLİR

Çiçekler çiçekler
Yine deli dolu bir bahar
Ne sınır, ne sınıf
Ne din, ne meshep

ANI DEFTERİNDE KURU BİR ÇİÇEK

Hayat denen yol bir karmaşık soru
Bazen bulanır su bazen de duru
Öyle serp renkleri bir ebru eyle
Dikkat et kendini kendinden koru

anlatmak güç aşkı üç beş satırla
aklında bulunsun daim hatırla
biliyorum belki üzgünsüm ama
öyle elin kolun bağlandığında
sana bölünen biri var unutma

ANLIYOR MUSUN
Bir zaman bahçeye su verme hele
Bağbana küsermiş anlıyor musun?
Duvarda asılı saz kala kala
Telleri kesermiş anlıyor musun?

ANININ ACININ BİR GÖLGESİ YOK

Anının acının bir gölgesi yok
Gönlümüzle adım adım gideriz
Âşıktan olgunu bilgesi yok
Gül cemale adım adım gideriz