Mahmut Nazik Şiirleri - Şair Mahmut Nazik

Dünyayı serdim güneşe
Ne bir heycan ne de neşe
Ne sevda ne bir aşk gördüm
Ömür bitmeyen endişe

Kim ne koymuş ben koyayım

Aşkından divane özlemden deli
Gel gör ne haldeyim yar beni beni
Hasretin bile ne güzel sevgili
Sarmaşıklar gibi sar beni beni

Beklemek hiç gelmeyecek olanı

SARDIKÇA KANAYAN YARAM VAR BENİM

Açmasın mahşerde o sır kâtibi
İçeni öldüren şıram var benim
Tövbesi olmayan bir günah gibi
Sardıkça kanayan yaram var benim

Güller solar geri bir çalı kalır
Bu demi devranın bakidir sanma
Her kim ne yapmışa ettiğin(i) bulur
Sarhoşsan herkesi sakidir sanma

Nerde kavak yellerin nerde gülüşün

SARIL DA BOYNUMA HELALLEŞELİM

Gün oldu gülüştüş bazen ağlaştık
Giriver koynuma helalleşelim
Derdimizi bir bilip de paylaştık
Sarıl da boynuma helalleşelim

Bazen bir söz kalbe dokunan bir el
Belki az belki çok belki de seyrek
Anılar var anlar bir ömre bedel
İşte o anlara sarılmak gerek

Altında şu evren denen örtünün

AŞK ŞARKISINI DİNLEMEK MELEKLERİN

Bir anlamı bir tarifi var ise
AŞK şiirini yazmak çiçeklerin
Bir ilkyaz yağmurunda çise çise
Şarkısını dinlemek meleklerin

ŞAŞAR KALIRIM

Ne itler tanıdım yiğit görünür
Amma da sıkar da şaşar kalırım
Haramdan hayır yapmış da övünür
Başına kakar da şaşar kalırım

"İnsanın" insana yaptığına bak
Makama mevkiye üne şaşırdım
Meğer şaşkınlığa düşmekmiş hayat
Ayları şaşırdım günü şaşırdım

Ne kardeşte utanç ne dostta haya

ŞAŞIRMA HİÇ
şaşırma hiç
beni anlamadılar diye sevgili;
herkesin gerçeği kendi çapıyla sınırlı.
Mahmut NAZİK