Bel bağlama bu Dünya’nın mülküne,
Ecel gelir sorar bir gün halını…
Can dağlama haram katma yüküne,
Teneşirde imam okur falını…
Malın olsun insan özün yitirme,
“Ahmet Bulut Arkadaşıma”
Dünya fani çoktur zahmet,
Geldi gitti yiğit Ahmet,
Aç cennetin kapısını,
Ver Allah’ım sen ver rahmet…
Uzat iki elini birden,
Al sıcacık avuçlarına,
Üşümüş masum yüreğim,
Isıt açılsın dili gözü…
Yorgun yaralı can,
Ağarmış sakalın zehirli dilin,
Bir sus Hacı Emmi yalan söyleme…
Yaşın seksen olmuş şangırdar zilin…
Bir sus Hacı Emmi yalan söyleme…
En büyük tefeci ofisi senin,
Kırda çiçek renk renk olur,
Çiçeklerde ahenk olur,
Bizim mutlu günümüzde,
Başköşede çelenk olur…
Özü çiçek her insanın,
Ey Dünya!
Çatlıyor baktığın ayna…
Ne olmuş sana böyle,
En sevdiğin bile,
Yapıyorsa sana hile,
Sen nadir bulunan insan,
Tane tane gözden akar yaşlarım,
Akın gidin selam edin Kâhta’ma…
Yana yana ben sılamı düşlerim,
Dostlar gidin selam edin Kâhta’ma…
Kekik kokar sümbül kokar dağlarım,
Beyler!
Efendiler!
Bey efendiler!
Vardım Kâhta ovasına,
Kıymışsınız bin yıllık isimlere…
Bevedol Gölgeli,
Taç yaptım başıma ela gözlümü,
Gönül bahar doldu O bir çiçektir…
Candan sevdim saydım tatlı sözlümü,
Dertler buhar oldu talih köçektir…
Gönül kapısını sevdayla açtı,
Hele boya hele kaşa,
Korkar senden cümle âlem…
Sözün geçer dağa taşa,
Korkar senden cümle âlem…
Sana derler yedi canlı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!