Sen bilsende, bilmesende..
Ben senin için her gece dua ettim…
Adını her anışımda ben seni Allah'a emanet ettim..
Her secdemde iyiliğini diledim,
Her Âmin'de mutluluğunu istedim.
Ben seni Allah'a emanet ederken,
Sen.... sen beni Allah'a mahcup ettin...
Oysa ben seni kabul edilmiş bir duam bilmişken,
sen beni bir imtihan bildin,
Beni en çok da, bu yaraladı işte..
Uğruna gecelerce ellerimi semaya açtığım birinin,
o dualara hiç layık olmadığını bilmek kırdı beni işte
Çünkü o an kırılan yalnızca bir kalp olmadı;
güvenim paramparça oldu, umudum sessizce dağıldı,
iyi niyetim ise en derin yerinden hasar aldı işte.
Ve ben, en çok da,
gecelerce Rabbine emanet ettiğim birinin,
o emanetin kıymetini bilmediğini öğrendiğim gün
Rabbime mahcup oldum işte......
26,10, 2009
Kayıt Tarihi : 10.09.2026 01:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!