Lastik ayakabım Şiiri - Selam Aykut

Ama benim çocukluğum başkaydı, Yoksulluk daha küçücük yaşta kapımı çalmıştı. Benim de vardı onlar gibi hayallerim, Ama hayat erkenden büyütmüştü beni. Belki onlar o günü çoktan unuttular, Ama o gülüşler hâlâ hafızamda duruyor. Bir çocuğun kalbine dokunan küçücük bir alay, Bazen bir ömür boyunca insanın içinde yaşıyor. Bugün büyüdüm, nice yollar aştım, Yoksulluğun soğuk yüzünü çoktan tanıdım. Ama o günkü çocuğu hiç unutmadım, Lastik ayakkabılarıyla okul yolunda yürüyen kendimi... Ayaklarımda lastik ayakkabılar vardı, Ama yüreğimde dünyalara sığmayacak hayaller saklıydı. Onlar ayakkabılarıma güldüler, Oysa ben o ayakkabılarla koca bir hayata yürüdüm.