Yine sesini duya duya yazıyorum bu satırları.
Sesin değince kulağıma, yüreğimin kuytu köşelerinde kayboluyor sözcükler. Dudaklarımda eriyor, "sen" deyip "seviyorum" diyememelerim.
Şimdi bir boşlukta kaldı içimdeki tüm senler.
Kimliksiz bir aşk değildi ki sana hissettiklerim.
Annesi ve babası olan bir aşktı benimkisi. Sen kör, ben ise sağırdım. Ve sen hiç duyuramadın sözcüklerini bana.
Ben ise hiç gösteremedim senin için yanan yüreğimi.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




"Sevda", yeni dilde adına "Melankoli" denilen çok tehlikeli bir akıl ve ruh hastalığının eski dildeki adıdır ki, daha ziyade "Kara sevda" diye tesmiye edilir.
Hayırlı, meşru, makul, fıtri ve baki muhabbetler dilerim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta