Cayin amansiz ateslerde kaynayip buhur buhar oldugu saatlerde
Bir tespih düsüyor aksamüstü sokaklarina ve eriyen karlar…
Ve eriyip kis günesine su serperek ikindilerden
Kendi kendine huzur vermeye günün yamacina durup dikilen duvarlar
Serdigi ayaz sofrasinin bagrindan uyanip sehrin kiremit damli tüten bacalarina
El salliyor nehir kiyisindaki ihtiyar sazliklar
Somruk seker tadina yakin
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta