Lâ tahzen Şiiri - Murat Acer

LÂ TAHZEN

Hakka eğdim boynumu, görmem artık kimseyi.
Yaradan aşkı sardı ruhumla gafil bedeni.
Dünyalığı neyleyim, dünya hep dert bedene,
Ondan geldim, bilirim; dönüş yine Onadır.
Lâ tahzen, her kuluna yetendir.

​Kimseye yük yüklemez gücünün yetmediği,
Sırrı aşikâr etmez kulunun gizlediği.
O bilir içimde yanan sönmez kor ateşleri.
Ondan geldik, habibim; dönüş yine Onadır.
Lâ tahzen, kalbimizi bilendir.

​O vermedi dünyaya sinek kanadı kadar değer.
Uyandır gafil kalbini, bu dünya boş bir mezar.
Hani göster, var mıdır ebedî kalan kullar?
Ondan geldik, cancağızım; dönüş yine Onadır.
Lâ tahzen, kaderin sahibidir.

​İnanma sakın, yalandır dünyanın her cemali.
Sakın "ben oldum" deme, kimse bilmez yarını.
Kul olup eğ boynunu, O gözetir kulunu.
Ondan geldik, gardaşım; dönüş yine Onadır.
Lâ tahzen, yanımızda olandır.

Murat Acer