LAYIK OLAMADIN
Sana verdiğim değeri tartsaydı gökyüzü,
Ağırlığından yıldızlar dökülürdü yerlere.
Ben seni gecemin ışığı, ömrümün baharı,
Bitti denilen umutların kapısı bildim bee...
Sen sana açtığım kapıları yüzüme çarpmayı seçtin;
Anlamadın, hissetmedin, bir an olsun görmedin.
Sana sunduğum o tertemiz, o kocaman sevgimi,
Yazık ki birtanem... Sen hiç layık olamadın benim sevgime...
Ben senin için fırtınaları göğüs gerdim,
Ayağına taş değmesin diye yollarına ömrümü serdim.
Sen her defasında bir adım geri kaçarken,
Ben sana bin adım, bin ah ile, koşa koşa geldim.
Gözlerindeki bir zerre tebessüm için dünyayı yakardım da,
Sen benim içimdeki o yangını söndürmeye yanaşmadın.
Ruhunu ruhuma denk tutarsın sandım, ne kadar da yanılmışım; ne kadarda aptalmışım,
Sen benim sana olan o sevgime hiç layık olamadın...
Şimdi anlatma bana geçen o boş yıllarını acılarını,
Hiçbir mazeret sarmaz, bende açtığın yarayı.
Ben seni dünyadaki her şeyden ayrı, her şeyden özel bildim;
Sen ise sıradan bir heves uğruna harcadın bu sevdayı. yazıklar olsun yazlıklar olsun ...
Oysa sevmek; sadakat isterdi, cesaret isterdi, emek isterdi,
Geceyle gündüz gibi birbirine sığınmak, bir olmak isterdi.
Ben sende bir ömürlük bir yuva aradım kendime;
Sense bir sözünde bile duramadın.
Kendi ellerinle yıktın kurduğum o mutlu yuvayı,
Çünkü sen bu aşkada, verdiğim değerede layık olamadın...
Kaç kere affettim seni, kaç kere baştan başladım bilsen,
Her defasında bir umut yeşerttim, belki düzelirsin diye.
Oysa sen verdikçe tüketen, aldıkça kıymet bilmeyen,
Kendi bencilliğinin karanlığında kaybolan bir menfaatçiymişsin meğer.
Ben seni kalbimin başköşesine oturtmuşken,
Sen beni bir kenara atılacak bir ihtimal saydın.
Gözümden akan tek bir damla yaşın hesabını soramadın kendine;
Sen benim sana adadığım bu ömre hiç layık olamadın...
Artık ne bir sitem var içimde, ne de eski umutlar,
Sadece derin bir sessizlik bıraktın benden geriye.
Sana kızmıyorum bile artık, biliyor musun?
Çünkü insan, ancak kapasitesi kadar sever bir başkasını...
Senin gücün yetmedi benim seni sevdiğim kadar sevmeye,beni
Yüreğin yetmedi bu kadar büyük bir aşka ev sahipliği yapmaya...
Gidiyorum şimdi; arkama bile bakmadan, kalbimi senden alarak,
Çünkü o eşsiz sevgime, hiçbir zaman layık olamadın,sen...
Murat Acer
Kayıt Tarihi : 24.10.2026 17:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!