küpeeşte
daha dün gibi umut gemisine bindiğim seferim,...ulu ve yüce,..bir kaptan tanıdım küpeştede,nice rotalar görmüş,fırtınalar atlatmış,dev dalgalara meydan okuyup,deryaya kafa tutmuş.......... sevince,.....denizi,
lakin oda yorgun düşmüş son sahildeki limanda,demir atmış saatin akrebine,zaman adeta dursun diye,anılarını alıp çıkmış rorodan,yükü kalmış geride,intikammı almak ister bilinmez,denizlerden,hep yoksun kalmış hayat seferinde sevgide,
umut zincirleini satmış eskiciye,alıp götürsün diye ateşin cehenenemine,erisin istemiş anıları o gemide,
o kadar bekledim gözü önünde farketmedi bile beni mavi boyalı o küpeştede.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta