Sararmış kuru yaprakları,
Bir kadının kulağındaki altın küpeler gibi
Şıkır şıkır sallıyordu Rüzgâr,
Kim bilir, kaçıncı sonbaharın hüzünleriydi
Heyecanla yeni umutlar için
İlkbaharda yeniden açacaklardı.
Her zaman yanımızda olacak kadının
her yerde yanında olmaya ant içtiğimiz
üç ayaklı dünya adaletiydi sevdamız;
sen,
ben,
gölgen-gölgem..
Devamını Oku
her yerde yanında olmaya ant içtiğimiz
üç ayaklı dünya adaletiydi sevdamız;
sen,
ben,
gölgen-gölgem..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta