Allah sordu, yaratmadan evvel Adem'i.
Dedi: ''Adem, kimdir Rabbi âlemin? ''
Dedi Adem: ''Sensin Rabbi âlemin.''
Sözler tutuldu, kul Adem açtı gözünü.
Zaman geçti, Adem büyüdü; serpildi.
Sonra bir ay parçasına çarpıldı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta