Koz eteşle Şiiri - Onur Saydam

gözlerden düşen su taneleri ile tutuşan koz ateşle
gök kubbe soğuk yagurlara gebeyken,bittiginde turquaz boğazda başbaşa
gönlüm o keskin yankıda etrirken,sebeplerle işkillenir
aka sular biriktikçe kainati doldurur sessizlikle kaplı bir vadide
yeryüzüne düşen damlalar kimine şifadır,kimisine candır.
solmuş gül taneleri kıskandıkça kapanır içine
zemheri ile kaplı çölde yazılan mısralarım fayda etmez
kızarmış al yanaklarından başka sevgi göremem
hasta ruhlı kimseler nasihat versede ,içinden gelmez
gökte ki yıldızlar düşşse yeryüzüne ,cevabı bitmez
soğuk ve sıcak,uzak ve yakın her yerde olsada bana gelmez
gönlü kapalı olana cevap vermeya tenazül etmez.
aşk şarabında miskin ruhumla ayıklığım şaşırtır.
nicesi ise sevabına şaşırır...