Acı Şiiri - Onur Saydam

Gam-ı gaflet’le ,şuur gör’ür şaşı hal’le izler
Dide-i nazar,büyüdük sus’mak namert denir
Bağ’rında sızlana fısıltıyla aşk!,hiç yan’sıtırsa
Esen dolu mâzi,âzad eyleyemem iç’te nefsime

Dur’amam dün’ya alem bir toz zerresi iken ,
Ne mal,ne de mülk’le anlat’amam his ederim
Yaktıkça,arif’lik dervişane sopayla inkar eyler
O sopa ,cevab mı?hasret sual dolu iken?

Keder,Nefrt’le yoğruldukça,kay’b olan gelir mi?
Dil yârası.gönül belası?kangi cevaba yet’işem
Yalnız Kul acun’la kaplansa,Aşk eyle bu sız’ıyla
Bi’kimse konuşa durur,nur-u dıs’ta mı dır?

Yâr’ım dır yürümek,emânet’in köşesinde sır’ile
Nîyetle bîlen,ayrılır hak’ikat’le son bir sual’e
Nîm -temâm hariç,devam eder bu zam’an
Şair’in mîsrasın dakendi nef’s konuşa durur?

Ben’ki hicran da ,kuru rûzgar eşliğinde dikile’m
Artık yoğken ,var’ım bu söz’le;ol’uş’am an’la
Kadr’i muğlak bu kâbir sezgisiyle ya Hak!
Dua’m Sen’le ;Yönüm eksik olsa,bulurum gön’le

———-Nîm-temâm şairler sultanı