Aydınlatır odamı penceremden, ufuktan doğan güneş
Uyanırım horoz sesleri, kuş cıvıltıları arasında
Şehrin gürültüsü ve beton yığınlarından uzakta
Yüreğim pırpır eder hayatımın en güzel sabahında
Tarifsiz bir huzur kaplar içimi okunan sabah ezanında
Sanki kış gelmez,ayaz çökmez bu bereketli topraklarda
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta