Ağacın altın yoksul yetimler ağlar.
Vicdan sahibi olanlar bunları bilir.
Kalkar karlar sonunda gelir ilbahar
İnsanın aklına hep can kötüler gelir
Geçmişi hatırlarım inerken bağlara.
Hayran olurum çiçek açmış dağlara.
Derman olmuşlar hastalara sağlara.
İnsanın aklına hep can kötüler gelir.
Herkes bilmeli haddini sözünü yerini.
Kim sevmezki yazın sıcağında serini.
Sessiz dinle güle bülbülün ahuzarını.
İnsanın aklına hep can kötüler gelir.
Fehmi.
Derin kuyularda soğuk olurlar sular.
Acımasız olurlar hayatta çoğu anılar.
Gitmiyor gözlerden çektiğimiz acılar.
İnsanın aklına hep can kötüler gelir.
Kayıt Tarihi : 15.09.2026 09:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!