Bazen bilmek gerek, umut etmeyi bırakmayı
Ne kadar zor olsada o bağımlılık.
Vazgeçmeyi bilmek gerek bazen
Vazgeçemem dediklerinden.
Sevgiyi gurura yem etmekten çenkinmeyenlerden
Muhattabın olmaya tahammül edemeyenlerden
Gözlerden çıkılan yol kalpte son bulmalı
Kalplerden çıkılan yol ise vuslata varmalı
Aşkı mahvetti bu modern çağ ayrılıkları
Kavuşmamız ki, ezeli mahşere kaldı
Yedi milyar insan , hayalim bir çift göz
Yer beyaz gök siyah
Bu gece gök yerden ışık çalıyor
Gündüz sıcak gece soğuk
Gece nefesimizle ısınıyor
Soğuğa inat terleyen avuçlarım
Öğretmene söyle günü yirmi beş saat yapsın
Böylece;
Yirmi dördünü senin için
Birini kendim için yaşarım
Yok yok vazgeçtim
Zahmetsiz mi sandın aşkı sen
Ellerinle taşır mısın sandın; yok yok
Harap eder, harabeye çevirir insanı
Rüyan kabus, kabus uykusuzluk olur
İnletir seni, yastığını ıslatır farkında olmazsın
Masumiyete kin bıçağı işlemez,
Masumu kesse bile.
Sevgi nefret sularında rüzgar bulamaz,
Seveni savursa bile...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!