Kösteksiz Saat Şiiri - Mehmet Mert Kandemir

Bir gün oldu sen gideli,
Sanki asırlar geçti üzerinden.
Daha dün bitti,
O kadar emindim ki bitmeyeceğinden.

Hayallerimle doluydu yarınlarım,
Ben hala dünde takıldım,
Çalar saat gibi kaldım,
İki defa doğruyu gösteriyorum.

Zincirim koparıldı saatimden,
Zincirsiz köstekli saat neye yarar.
Bir parça daha alındı kalbimden,
İçi boş kalp ömre zarar.

Böyle şeyler ister ciddiyet,
Ayrılmak değildir marifet.
İçimde açlık,dışımda ziyafet,
Hayallerim zengin,yaşadıklarım sefalet.

Hataları kendimde arıyorum,
Sert kayaya çarpmışım sersemim.
Mutluluğu hayallerimde sanıyorum,
Sakin hayatımda serseriyim.

Sonradan anladım uçurum olduğunu,
Düşerken rüzgarlar çarpınca anladım.
Sonradan farkettim çoktan solduğunu,
Yinede sulama ibriğine sarıldım.

Aynalar yalan söylüyorlar,
Aynı ayna,farklı gün,farklı yüz.
Duvarlar halime gülüyorlar,
Her güzellikte çıkıyor bir pürüz.

Fethettiğim kalenin kapıları kapandı,
Ezbere bildiğim sevdiğim yabancılaştı.
Söyle gözlüklerim yalvarırım söyle,
Bu aşk hevesi geçene kadar mıydı.

Belki güneşle yansır suretim,
Baş ucundaki perdene.
Belki meltemle gelir sesim,
Kuş olur konar pencerene.