Küllerden ateşler çıksın istiyorum.
Çakıl taşlarından ise kayalar çıksın.
İmkansızlığa sürükleniyorum.
Damlalardan nehirler aksın.
Sözlerim seni getirmez yanıma.
Kulak asmaz yüreğin çağrılarıma.
Nefes olup girsem de ciğerlerine.
Kusar atarsın bırakırsın bir başıma.
Deniz gelgitlerle çarpar kayalıklara.
Kayalıklar umutlanır lâkin deniz yapar yine yapacağını.
Kelebekler konar gibi yapar papatyalara.
Oysa ki ufak bir aldanmadır sadece.
Küfürlerin bile türkü geldiği zamanlar vardı.
Yalanların ise gerçek geldiği zamanlar,
Meğersem böyleymiş aşk,
Çirkinliği bile güzel gösteren aynalar.
Sabah gözümü vapurda açtım.
Bir yanımda sen,diğer yanımda martılar.
Sonra gözümü bir kez daha açınca anladım,
İnsana haketmediğini bile yaşatıyor rüyalar.
Vapurun bile bekleyen limanı var,
Ömrün ise bekleyen eceli.
Benimde beklediğim yarim var,
Yoktur ruhumun başka emeli.
O kadar dalmışım ki selvi boyuna,
Kulaklığımla dalmışım rüyaya.
Belkide sebebi budur imkansızlığın,
Hangi kulak küskün kalmış metronomuna.
Kayıt Tarihi : 22.07.2026 19:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!