Mehmet Mert Kandemir Şiirleri - Şair Meh ...

Ayrılığa yazdığım son şiirdir,
Ben yeni denizlere açılıyorum.
Bırak hüznün yeri değildir,
Ben başka aşklara başlıyorum.

Buldum derdime devamı,

Küllerden ateşler çıksın istiyorum.
Çakıl taşlarından ise kayalar çıksın.
İmkansızlığa sürükleniyorum.
Damlalardan nehirler aksın.

Sözlerim seni getirmez yanıma.

Sen gelirsen ne dert kalır ne tasa,
Bırak yansın kötülükler odunsa.
Kalbin karar verip yola koyulsa,
Kalmaz aşk devletinde acı bir yasa.

Girmesin yüreğine ağır bir sancı,

Seninleyken bir şanım yoktu.
Sultanlık,sadrazamlık yoktu.
Şimdi sultanlık var.
Lâkin sen yoksun.

Eskiden sen vardın.

Kalbim ahvalinden hoşnut değil,
Aşkından umutlu değil,
Yüzüm güzelliğine layık değil,
Bekliyorum evinin ahşap kapısında.

Kalbim kapını açmayacağından huzursuz,

Yaptığın her şeyden haberdarım.
Çıkmaz sokaklardayım.
Ben gerçekte,
Senin sevdiğin kadarım.

Ruhuma işledi ruhun,

Bensizliği sen anlat,sensizliği ise ben.
Güneş bir başka doğardı eskiden.
Zamanında kıskanırdım seni,yabancı gölgelerden
Sinirlenirdim kelimelere seni betimleyemediğinden

Şimdilerde iki yabancıyız aslında.

Gözlerinin kahvesini ömrüme isterim,
Saçlarının tutamını gönlüme beklerim.
Sensizliği yoksulluğu neyleyim,
Eşsiz güzelliğini seyir eylerim.

Kalbim seni görünce çarpıyor,

Bedenim yatıyor musalla taşında,
Toprağa girdim bu gencecik yaşımda.
Yarım kalan hayallerim var arkamda,
Kazma kürek topraklar karşımda.

Senelerce canımı taşıyan bedenim,

O güzel sözüne mazhar oldum.
Altından tahtına ise sultan.
Ciğerine dolan nefes oldum.
Kalabalık orduna ise komutan.

Mutluluğun en güzelini gördüm.