Mehmet Mert Kandemir Şiirleri - Şair Meh ...

Ayrılığa yazdığım son şiirdir,
Ben yeni denizlere açılıyorum.
Bırak hüznün yeri değildir,
Ben başka aşklara başlıyorum.

Buldum derdime devamı,

Giyerdin eflatun esbabını,
Saçların kıyafetine akardı.
Sana verirdim aşkımın hesabını,
Sözlerimde yalanlar barınmazdı.

Ben bir aslanım yüce dağlarda,

Acı doluyum tepeden tırnağa, Kaçamıyorum bir sığınağa, Aşkta ne bir köle var ne de bir ağa, Benzemez her zaman beyaz ışığa. Âlâ niyetlerim suistimale dönüştü, Ayrılmak,cehenneme geri dönüştü. Aşk uçurumun kenarında bir dövüştü Yaşıyorken yaşanan acı bir ölüştü. Aşkı birer çocuk oyuncağı sandım, İnsanlar boşuna ağlıyor sanardım, Geçmişe dönsem aşka ışık tutardım, Geçip giden eski zamanlara ekmek banardım.

Küllerden ateşler çıksın istiyorum.
Çakıl taşlarından ise kayalar çıksın.
İmkansızlığa sürükleniyorum.
Damlalardan nehirler aksın.

Sözlerim seni getirmez yanıma.

Sen gelirsen ne dert kalır ne tasa,
Bırak yansın kötülükler odunsa.
Kalbin karar verip yola koyulsa,
Kalmaz aşk devletinde acı bir yasa.

Girmesin yüreğine ağır bir sancı,

Yoktur yürek yangının tarifi,
Ezberlenmez aşk acısının tarihi,
Taşar aşk şehrinin kum sahili,
Bilmezsin aşka acılarda dahil.

Titrerdi yüreğim sessiz telefon misali,

Bakışların damlar gökyüzünden,
Akıtır çürük çatı piramitinden.
Ağzım açık beklerim dairemden,
Belki bende faydalanırım güzelliğinden.

Eser kalmadı beyhude gözyaşlarımdan,

Seninleyken bir şanım yoktu.
Sultanlık,sadrazamlık yoktu.
Şimdi sultanlık var.
Lâkin sen yoksun.

Eskiden sen vardın.

Kalbim ahvalinden hoşnut değil,
Aşkından umutlu değil,
Yüzüm güzelliğine layık değil,
Bekliyorum evinin ahşap kapısında.

Kalbim kapını açmayacağından huzursuz,

Yaptığın her şeyden haberdarım.
Çıkmaz sokaklardayım.
Ben gerçekte,
Senin sevdiğin kadarım.

Ruhuma işledi ruhun,