Sırrın düğümünde çözülmez bir ateş var,
Kopar ipi; bağ kalır, bağda yine kader.
Sensiz geçen ân, vakitten düşmüş bir nefestir,
Ruhum senin adınla var, senin yokluğunla heder.
Yollar sana çıkmaz; sana döner yalnız,
Ayak izim kendi içimde kaybolur.
Gece, perde değildir — sırdır asılı duran,
Aklım o sırda boğulur, kalbim susup yorulur.
Gözlerin bir denizdi, fakat suyu yanardı,
Liman sandım; meğer batışın adıymış.
Rüzgâr mı seni getirir, zaman mı gizler?
Yüreğimdeki fener, zamandan çalınmış.
Bu bilmece kimin dilinde çözülür acep?
Sual suali doğurur, cevap yetim.
Bir nefeslik ömür bu iklimde fazladır,
Sensiz alınan her soluk, bana ayrı bir kıyım.
Çözül ey sır; fakat çözülürken kal,
Zira vuslat da bir tür hicran bazen.
Telim senin adınla titrerken anla:
Sonsuzluk, ancak düğümle söylenir gizlice, derinden.
2021
Kayıt Tarihi : 17.1.2026 00:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!