Kor Ve Kül..! Şiiri - Barış Cansever

Gece yarısı, kapı eşiğindesin işte,
Gözlerinde o bildik, o vahşi firar.
Üzerinde ıslak bir yağmurluk, bir nefeste
Yıkıldı aramızdaki tüm duvarlar.
🔥🔥🔥
Tuttum bileğinden, çektim içeriye,
Laf bitti, bitti o amansız hasret.
Gerek yok artık hiçbir hikayeye,
Yok daha ötesi, başladı vuslat!
🔥🔥🔥
Sıyrıldı o kıyafetler birer birer,
Teninin o kor sıcağı vurdu yüzüme.
Dudakların dudaklarımı hırsla öper,
İnandım o an her çılgın sözüme.
🔥🔥🔥
Yatağın ortasında darmadağınık,
Ellerim belinde, nefesim boynunda.
Zaman durdu, dünya uykuda artık,
Eriyoruz bu çılgın aşkın koynunda.
🔥🔥🔥
Yanalım işte yanalım sonuna kadar,
Terimiz karışsın, tenimiz kül olsun.
Bu gece kuralları baştan yazalım,
Sahipsiz kalmasın bu şiir, son bulsun!
🔥🔥🔥
Söndü o deli yangın, hafifledi sızı,
Şimdi şafak söküyor, odada sessizlik.
Yatak darmadağın, çarşaflar hırpalanmış,
Teninde duruyor hâlâ o çılgın izler.
🔥🔥🔥
Gözlerin yarı açık, göğsümün üzerinde,
Nefes alışların sakin, ritmi derinden.
Saçların dağılmış yastığa, teninin kokusu
Sinmiş üzerime, çıkmaz bir daha tenimden.
🔥🔥🔥
Sıkıca sarıldım, bırakmam artık seni,
Dışarıda dünya dönsün, umurumuzda mı ki?
Biz bu gece kül olduk, yeniden doğduk,
Yok daha ötesi, bu vuslat yalan mı?
🔥🔥🔥
Güneş odayı büsbütün sararken,
Şiirim de yerini buldu, sen de şimdi...
Bir ömür sahipsiz kalmaz bu sevda sen yanımdayken,
Bitti o büyük hasret, nihayet bizde.!