Gümüş akarsularla yıkanıyorken toprak
Geçip gidiyor kuşlar kanat kıpırdatarak
Gazi Battal yurdunun koyakları yemyeşil
Bir kaftana bürünmüş, parlıyor ışıl ışıl...
Tabiat başka renk ve bir başka ahenk ile
Günbegün kaynayarak dönmekte gökte güneş.
Kızmakta, çatlamakta, alevlenmekte güneş…
Bütün zoru dünyanın bizim omzumuzdayken
Niçin böyle yanar ki bizden yüksekte güneş?
Yoksa onun başı da kara dumanlarda mı?
Yiğitlikte budur yasa
Menzil nice uzak olsa
Olmaz yine bir an tasa
Dağ aşılır kona kona.
Yiğidin başı pustadır.
Hayalin kızıllaşır gün batarken
Ve sonra hücum eder hatıralar
Her şey silinip kararıyor derken
Bir ateş parlayıp alnımı yalar.
Ateşlerin en cehennemcesidir
Tükenmişliğin son faslı bu olsa gerek
Yıkıldım gölgeme basıp sendeleyerek
Ne bir dost selamı kaldı ne bir sevgili
Sual eden yok, herkesin tutuldu dili…
Yalnızım, öyle yalnızım, avareyim ki
Tarihimiz şanla dolu
Köpük köpük kanla dolu
Kaç bin kahramanla dolu
Bir iftihar ummanıdır.
Kökü varır beş bin yıla
Ey, sən qəlbimin bütün qalalarını yıxıb
Məni pərişan edən xəncəri qan rəngi qız
Qəhrindən qaçdı ruhum can qəfəsimdən çıxıb
Yox, ürək döyüntümün qalmadı ahəngi qız
Sor Xuda xatirinə necədir vəziyyətim
Ey sen ki
ömründe kırk bahar görmedin daha
ama benim gönlümde
kırk günde
kırk bin çiçek açtırdın!
Zamanın
Əs ruhumu titrədən bir sərt küləq kimi əs
Sinəmdən öz könlümü götürəcəq kimi əs
Mərhamət kılma yenə əs ki əşidsin hər kəs:
Ay çöhrəli sultanım, qurbandır sənə canım.
Əs, məni sarp dağlara, quru çöllərə apar
Dudağın kan kızıl ateş parçası
Bürür sıcaklığı gören herkesi
Aşkınla erlerin yüz binlercesi
Tutuşsa sen yine gülüp geçersin.
Filhakika sen bir meçhul meleksin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!