Albızlar bir tuzak kurdu
Ve verdi en büyük derdi
Yaşım yirmi, yirmi birdi
Gurbete düştüğüm zaman.
Kaç yıl oldu, kaç gün geçti?
Ne varsa umduğun geçti…
Başımdan kaç sürgün geçti…
Kaç kavga… Kaç ölüm… Aman!
Yoksa unuttun mu beni?
Yokla biraz hafızanı…
Bir İlkay vardı ya hani
Bir zamanlar seni seven.
Ki günler geçse de hâlâ
Gönlümdeki o şelale
Aşkınla boy sala sala
Çağlıyor, bir görebilsen…
Varlığın bir ateş gibi…
Yokluğun kar, boran, tipi…
Şu gönlümün bir sahibi
Varsa sensin, güzel melek!
Nice gayret ettimse de
Bulamadım hiç kimsede
Sesin gibi bir hoş seda
Bari rüyama gel, melek!
Bir kıvılcım volkan olur.
Sular damlar al kan olur.
Susayım bir korkan olur
Duyarsa feryadımı, bak.
Gözlerin her gece ayda...
Kaşların kemanda, yayda...
Uğrunda ölmek kolay da
Yaşamak zormuş, yaşamak!
Yürek çarpsa da ne fayda
Takat mi koydun İlkay’da
Uğrunda ölmek kolay da
Yaşamak zormuş, yaşamak!
Kayıt Tarihi : 7.11.2026 21:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!