Sesleniş Şiiri - Hüseyin Nihal Atsız

Hüseyin Nihal Atsız
53

ŞİİR


242

TAKİPÇİ

Sesleniş

Yalnızım,ne kadar aranıp dursam,
Baş ucumda seni bulamıyorum.
Güneşten vazgeçip susuz olsam da
Seninle olmadan olamıyorum.

Şu yollar bilmem ki dağ mı, ova mı?
Gitsem bulur muyum kendi yuvamı?
Kuş! Yolun nereye? Bizim eve mi?
Sen götür,ben haber salamıyorum.

Her gece orda bir yaslanan mı var?
Sessizce kirpiği ıslanan mı var?
Uzaktan bana bir seslenen mi var?
Ne diyor? Sesini alamıyorum.

Acaba yaşlı mı kara gözlerin?
İçimde bir derin yara gözlerin...
Daldı mı uzak bir yere gözlerin?
Görmüyor,bilmiyor,bilemiyorum...

Günleri sayarım,geceler iner,
Beklerim geceyi,yıldızlar söner,
Gizli bir yaram var,durmayıp kanar;
Neresi? Bulup da silemiyorum.

Ulaşsa da sana yolların ucu,
Varmaya yetmiyor Atsız'ın gücü.
İçimde duruken bu kadar acı,
Hala yaşıyorum,ölemiyorum.
25 agustos 1944/

Hüseyin Nihal Atsız
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Doğa Fendi
    Doğa Fendi

    Turancılık akımını benimseyen şairimizin ayrıca aşk şiirleri de müthiş hepsini okumanızı öneririm..

  • İbrahim Doğan
    İbrahim Doğan

    ŞİİR hayatımda okuduğum en güzel şiirlerden bi tanesi; daha önceleri şeyh şamil adlı şiiri okumuştum...
    TEŞEKKÜRLER

TÜM YORUMLAR (2)