Kırık Bardak Şiiri - Onur Teryakioğlu

Bir bardak kırıldı, mutfakta sabah,
Bağırdım, duvarlar, sanki eğildi,
Çocuğum masanın, altına sindi,
Bir bardak için mi, bu kadar günah?

Babam da böyleydi, ben yemin ettim,
Asla olmam diye, onun gibi ben,
Şimdi sesim çıkar, onun sesinden,
Aynada babamı, gördüm de bittim.

Akşam cam kırığı, topladım tek tek,
Parmağım kanadı, demek ki gerçek.

Kırılan bardak mı, yoksa o çocuk?