Akşam iner inmez, zincir takarım,
Bir ses duysam ışık, söner evimde.
Delikten dışarı, gizli bakarım,
Nefesim saklanır, kendi elimde.
Kapı benim kalem, sürgü de nöbet,
Dışarıda dünya, bir yabancı yer.
Ne gelen ne giden, ne bir ziyaret,
Zamanın tozu da, perdeye düşer.
Derdim ki bu kilit, gelenler için,
Gelen kalmadı ki, beklesem değer.
Anahtar cebimde, bu kilit niçin?
Kilidi vuran el, benimmiş meğer.
Kayıt Tarihi : 17.10.2026 20:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!