Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
sevgili hocam ve üsatdımız meral hanım bu defa yorumdan çok yoruma katılma diyecegim...bu güzel ve yakıcı şiire yorum yapan zulalce hanfendi kardeşimizin dediğini aynıyla kopyalıyorum..^^^kıurbacın canı dah çok yanıyordu oysa^^ evet zalimlerde aglar misali kırbaçlarında canı yanar
kutluyorum güzel bir şiir
kırbacın canı daha çok yanıyordu oysa...
Yine yaban otlarını biçmeye geldim
bu sabah yokluğunun..........
her sabah, aynı sabahtır değil mi sevgilinin yokluğunda...
Kutluyorum...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta